„Należy się zastanowić czy obecny system wynagradzania członków komitetu audytu sprzyja profesjonalizacji działania komitetów. Kluczowy jest dobór do komitetów audytu osób posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie, a także dysponujących czasem na pracę w komitecie. Dla porównania na rozwiniętym rynku brytyjskim prawie wszyscy szefowie komitetów audytów (95%) - i znaczna część ich członków (43%) - w spółkach z indeksu FTSE 100 otrzymują wynagrodzenie z racji pełnienia dodatkowych funkcji”
– podkreśla Krzysztof Szułdrzyński, partner w PwC.
Komitet Audytu, we współpracy z PwC, Stowarzyszeniem Emitentów Giełdowych i Polskim Instytutem Dyrektorów przeprowadził badanie nt. funkcjonowania komitetów audytu w spółkach GPW w 2010 r. Raport „Komitety Audytu w Polsce w 2010 roku” ogłoszony został 26 stycznia 2011 r. podczas konferencji na GPW w Warszawie.
Zdaniem 49% badanych podstawowym problemem w efektywnym funkcjonowaniu komitetów audytu i ich dalszym rozwoju jest brak osób z odpowiednimi kompetencjami, głównie w obszarze rachunkowości, kontroli wewnętrznej oraz zarządzania ryzykiem.
Drugim istotnym ograniczeniem w skutecznym wypełnianiu roli komitetów audytu jest brak czasu na realizację zadań, na co wskazuje 62% respondentów. Średnio czas przeznaczony na pracę w komitecie w polskich spółkach wynosi 28 godzin (lub 3,5 dnia) rocznie.
Wiele komitetów audytu (26%) nie wypełnia w ogóle swoich ustawowych zadań w zakresie monitorowania systemu kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem oraz audytu wewnętrznego. Prawie połowa komitetów audytu nie spotyka się z szefem audytu wewnętrznego; natomiast spotkanie z biegłym rewidentem to przykry obowiązek dla ponad 60% komitetów.
Z przeprowadzonego badania wynika, że odpowiednio 42 % i 29% osób zasiadających w komitecie audytu, deklaruje spełnienie wymogów niezależności i kwalifikacji określonych w ustawie.
„Niewielka ilość czasu przeznaczana na pracę w komitetach audytu przez członków rad nadzorczych może być kompensowana wsparciem w realizacji zadań komitetu przez dobrze działający audyt wewnętrzny oraz biegłego rewidenta. Komitet audytu powinien zapewnić niezależność i dbać o jakość audytu wewnętrznego, aby otrzymywane sprawozdania i oceny były wiarygodne. Aby oba narzędzia były dobrze wykorzystane, komitetu audytu musi regularnie spotykać się zarządzającym audytem wewnętrznym oraz kluczowym biegłym rewidentem, zarówno podczas regularnych posiedzeń, jak również w formie spotkań bez udziału zarządu” - ocenił Paweł Spiechowicz, pomysłodawca badania z portalu KomitetAudytu.pl
